امروز...تافرداها

انگار عادلم داره به هدفش نزدیک میشه

هدفی که نمیشه جلوشو بگیرم.

خدایا حکمتت رو شکر بعضی وقتا فکر میکنم منتظری تا آدما یه شرایط سختی رو آرزو کنن و تو یه ساعت بعد پیش پاشون بذاری...حالا بعد هزاربار خواستن شرایط خوب یبار جلو پامون نمیذاری...

اینا همه امتحانه...حالا کو تا فرداها...کی زنده ..کی مرده؟؟

اما تصورش هم دلم رو تنگ و تاریک کرده

تحمل ندارم

حکمتت رو شکر اما تو این وضعیت حتما فکری برای دل بی قرار منم کردی؟؟...