امشب

تمام نگرانیم اینه که این دوسه روز که نیست من زایمان کنم و اون نباشه...میترسم در این صورت نتونم ببخشمش

به دلم میمونه اگه این اتفاق بیوفته...میترسم با این اتفاق میونم با عادل مثل سابق نباشه...میترسم از عشقم بهش کم بشه

بازم نیست..از عصر رفته دنبال کارای اداره. و من تنها تو خونه، هم خونه اشکام شدم

مثل این زنها نیستم که موقعیت شوهرشون رو درک نمیکنن...خب کارشه نمیتونه که ناقص تحویل بده ...اما ما خانوما کی درک میشیم؟ کی میرسه روزی که ما درک بشیم؟